Dé website voor vrouwen in (vroeg) herstel van een verslaving.

Stick with the Winners

Taboeloze blogartikelen

Een taboe is iets dat wordt beschouwd als ongepast om te gebruiken, te doen of over te spreken. Zélfs in 2019 heersen er in Nederland taboes over uiteenlopende onderwerpen zoals; psychische problemen, prostitutie, armoede, verslavingen en seksueel misbruik.

In herstel word gestreefd naar eerlijkheid, bereidwilligheid en openheid van geest. Er is dus geen ruimte meer voor geheimen die je van binnen opvreten! In het blog komen echte verhalen met hun donkere kant naar voren, waar nu het licht op mag gaan schijnen.

Ook zal je artikelen tegenkomen met veel handige tips en trucs om je cleantijd te kunnen verlengen. Hierbij zullen herkenbare situaties geschetst worden met praktisch inzetbare handelingen. Kortom, aan de slag!

Artikelen:

20.08.2019

Valkuilen

Denkbeeldige maskers dienen als beschermingsmechanismen. In herstel kom ik erachter welke maskers ik mezelf heb aangemeten om maar ‘normaal’ te zijn voor de buitenwereld.

Te perfectionistisch, te dienstverlenend, willen ‘pleasen’, zodat mensen in mijn omgeving mij de aardigste, spontaanste, beste, vriendelijkste, gulste en sterkste powervrouw zouden vinden. Ik moest mijn verslaving, dus mijn imperfecte ik, koste wat kost verbergen voor de buitenwereld.
Door dit gedrag cijferde ik mezelf volledig weg en leefde een leven binnen mijn eigen gefabriceerde tralies. Ik functioneerde binnen beperkende grenzen. Mijn emotionele gevangenis werd nog kleiner wanneer, mijn toch al onzichtbare grenzen, werden overschreden.
‘Nee’ zeggen, een weerwoord geven of schelden kon ik niet. Als ik werd uitgedaagd om te reageren op een situatie, bevroren de knoppen die ik wilde indrukken om voor mezelf op te komen. Uit angst om niet meer ‘goed genoeg’ te zijn hield ik mijn mond. Ik slikte alle emoties en gevoelens in en dronk ze vervolgens weg met stevige teugen. Ik vergoelijkte het altijd met ‘’mijn tijd komt nog wel.'’

In de afgelopen twee jaar is mijn brein gaan resetten door clean en sober te blijven. Dit merk ik onder andere aan hoe ik met de dagelijkse uitdagingen omga.
Gedrag waarbij ik met kop en schouders ergens boven uit wil steken is nog steeds aanwezig. Perfectionistisch zijn, is iets wat zo verstrengeld is in mijn gedrag en karakter dat ik er makkelijk in door kan slaan. Verslaving is immers de ziekte van ‘nooit genoeg’.

De drang om te presteren was de afgelopen maanden zo groot, dat ik op alle vlakken van mijn leven tot de beste wilde behoren. In herstel, mijn werk, sociale kringen, huishouden, mijn cursus en mijn hobby’s. Ik ging laat slapen omdat ik niets wilde missen op social media. Door het structureel tekort aan slaap raakte ik overprikkeld. Het voelde alsof mijn vrijheid ten koste ging van de ambitie die in mijn huisde. Ik legde de lat té hoog voor mezelf, wat leidde tot isolatie gedrag en het zorgde ervoor dat ik veel negatieve gedachten had. Op een avond ging er een grote alarmbel af in mijn hoofd. Ik merkte op wat er gebeurde. Ik verviel in oud gedrag. Mijn perfectionisme zorgde voor destructief gedrag. Ik vroeg mezelf hardop af waarom ik dit allemaal deed, wat lag hieronder? En wat waren daadwerkelijk mijn behoeften?

Ik besloot om even helemaal terug naar de basis te gaan. Rust, regelmaat en ritme. Minimale verplichtingen. Na de wekker nog even ’soezen’ en dan rustig de dag beginnen zonder vroege afspraken. De tijd nemen om een boek te lezen. Tijd investeren in die heerlijke recepten waar ik al zo lang naar hunker. Om goed te kunnen functioneren moest ik balans houden op alle vlakken. Het besef dat ik niet perfect ben en ook niet hoef te zijn, zette me met beide benen op de grond. Nu ik niet meer alle balletjes in lucht hoef te houden voelt als een echte bevrijding.

Het opmerken, herkennen en uitspreken van mijn gevoelens en emoties rondom deze valkuil heeft ervoor gezorgd dat ik mijn lesje heb geleerd. Sindsdien doe ik elke avond stap 10. Een dag reflectie om mijn emoties, gevoelens, angsten, gedrag en valkuilen sneller te ontdekken, zodat ik er op kan anticiperen. Ik blijf werken aan mezelf. Dit is voor mij de grondslag van gezond herstel.

MCD - 13:54:28 | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments